Tytułowy dialog rozgrywa się na wielu poziomach. To rozmowa między tradycją a nowoczesnym językiem formy, między rzemiosłem a artyzmem, między lokalnością a globalnym przekazem. Artyści nie traktują kultury Podhala jako zbioru cytatów czy estetycznych klisz zamkniętych w archiwum. Przeciwnie - poddają ją reinterpretacji, analizują jej współczesne funkcjonowanie, a czasem świadomie podważają utrwalone sposoby jej przedstawiania.

Twórczość Katarzyny Staszel-Chmiel wyrasta z pogranicza sztuki i projektowania. Jej praktyka, rozwijana również w ramach marki Naholi, opiera się na uważnej obserwacji natury i tradycji regionu, które przekształca w nowoczesne, funkcjonalne obiekty. W jej pracach wyraźnie obecna jest idea ciągłości, subtelnego przenikania dawnych motywów do współczesnego języka designu.

Jan Gąsienicyn podejmuje z kolei analityczny dialog z dziedzictwem Podhala. Ukazuje fragmenty kultury w mocno współczesnym, a czasem nawet fantastycznym kontekście. Łączy różne porządki wizualne i operując symbolem, buduje narracje o napięciu między autentycznością a jej wyobrażeniem, między pamięcią a jej współczesną reinterpretacją.

W pracach Michała Ptaka tradycja spotyka się z myśleniem projektowym i doświadczeniem architektonicznym. Artysta swobodnie porusza się między mediami - od malarstwa na szkle, przez grafikę po formy przestrzenne i działania multimedialne. Inspiracje sztuką ludową Podhala przetwarza w sposób autorski, tworząc język wizualny, który łączy wrażliwość lokalną z uniwersalnym, współczesnym spojrzeniem na przestrzeń i obraz.

Wystawa jest nagrodą przyznaną artystom wyróżnionym w ubiegłorocznej edycji konkursu „Młode Zakopane”.