Artysta malarz, Konserwator Dzieł Sztuki. Członek, założyciel Stowarzyszenia Pastelistów Polskich. Autor kilkudziesięciu wystaw indywidualnych w wielu znaczących polskich i zagranicznych Galeriach Sztuki i Muzeach oraz zbiorowych w kraju i za granicą. Jego obrazy wystawiane były między innymi w Paryżu, Londynie, Wiedniu, Wilnie, Rumunii, Bardejowie, Lyon, Atenach, Innsbrucku, Hollabrunn, Kiskunkalas na Węgrzech, czy szeregu miast w Niemczech. Uczestnik wielu Salonów Malarstwa Małopolskiego, sieradzkich „Triennale Martwej Natury”, krakowskich i toruńskich wystaw „Małych Form Malarskich” oraz Ogólnopolskich i Międzynarodowych Biennale Pasteli, na których zdobywał nagrody i wyróżnienia. W 2015 zdobył wyróżnienie na 79 Exhibition of Painting and Sculpture w Chicago. Organizator i uczestnik wielu polskich i zagranicznych plenerów malarskich. Uhonorowany między innymi odznaczeniem „Gloria Artist” przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków. Autor kilku albumów – tomów wierszy: „Moje 40 i 4”, „Na styku szeptów”, felietonów, książki „Nowy Sącz – miasto które pokochałem”, „U stóp Góry Przemienienia – modlitwa na płótnie”. Przez 25 lat prowadził swą Pracownię Konserwacji Dzieł Sztuki ratując wiele zabytków architektury drewnianej i zabytkowych mebli.
Wystawa gromadzi prace wykonane w technice olejnej i pastelowej. Wszystkie przedstawione obrazy są afirmacją zjawiskowości tego, bez czego nie byłoby życia na Ziemi – światła, z jego bliźniaczym bratem, cieniem. Oczywiście tej nieustająco pulsującej energii przenikania się tych dwóch wartości, budujących życie, upatruję piękno Boskiego stworzenia świata. W cieniach zaś dostrzegam ludzkie zachwyty tym pięknem, które wspaniale potrafią wspólnie budować każdy kadr malarski, ale i moje osobiste życie.
Harmonia mego malarstwa nie jest prowadzona w charakterze zawsze „ugrzecznionego” menueta, ale czasem brzmi jazzowo, czasem symfonicznie. Oczywiście znaleźć tu można również, dla uspokojenia, pierwiastki sentymentalizmu i romantyzmu.
Tematem przewodnim jest pejzaż. W kilku obrazach pokazuję własne fascynacje Tatrami, górami i całą ich magią. Pozostałe kadry ukazują bardziej zjawiskowość podejmowanego tematu, z pięknem natury, zwierząt i tego, co mnie zachwyca przez całe sześćdziesięcioletnie już życie.
Wszystkim obrazom, jak to w moim malarstwie, towarzyszy wielość barw i kolorów. Ale to, co buduje malarstwo, to właśnie światło, cień i kolor – i w tym akurat nie jestem nowatorski. Choć, obserwując malarstwo współczesne, powoli dochodzę do wniosku, że obecny stan sztuki i sposób, w jaki się ją przedstawia, staje się dla mnie coraz bardziej obcy, szary, depresyjny, czasem nawet bluźnierczy.
Cieszę się więc, że nie będąc zafascynowany tymi „nowościami”, pozostałem w swym „konserwatywnym” kolorycie, który daje mi pełnię szczęścia i utrzymuje na całkiem dobrym poziomie moją wewnętrzną radość. Oczywiście nie oznacza to, że nie poszukuję pewnych nowych rozwiązań, ale czynię to tak, aby nie niszczyć tego, co mnie naprawdę w twórczości cieszy.
Bo tu najpierw muszę być zadowolony ja sam – twórca. A co powiedzą odbiorcy? To już leży po drugiej stronie, której nie próbuję ani kształtować, ani nie mam na nią wpływu.
Tak więc, zapraszając Państwa na moją wystawę, zapraszam do przeprowadzenia eksperymentu – czy warto było przyjść i obejrzeć prace Wacława Jagielskiego?
Zapraszamy w godzinach pracy Kawiarni Kawa & Kultura
WSTĘP WOLNY!
Organizator: Zakopiańskie Centrum Kultury, Stacja Kultura Zakopane
Patron medialny: Ściana Tatr