To obok Willi Koliba i Domu pod Jedlami, najcenniejszy zabytek stylu zakopiańskiego, jedynego narodowego stylu w historii polskiej architektury. Kaplica pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa została ufundowana przez synów zmarłego właściciela dóbr szaflarskich Adama Uznańskiego, jej budowę ukończono i poświęcenia dokonano w roku 1908. Jaszczurówka była wówczas częścią dóbr szaflarskich, a nie zakopiańskich. Projektantem kaplicy był Stanisław Witkiewicz i jest ona jedną z wzorcowych realizacji stylu zakopiańskiego. Posadowiona na zboczu na wysokiej kamiennej podmurówce, jednonawowa, z niewielką zakrystią przylegającą od południa do prezbiterium. Bogato zdobiona, z pięknym, strzelistym dachem krytym gontem i niewielką sygnaturką. Wnętrze kryje ołtarz główny również zaprojektowany przez Witkiewicza, będący kombinacją elementów góralskiej chałupy i typowej podhalańskiej snycerki. Droga krzyżowa malowana na szkle przez Jana Jachymiaka pochodzi z lat pięćdziesiątych. Piękny drewniany kandelabr wyrzeźbił bardziej znany jako taternik, narciarz i ratownik – Stanisław Zdyb. Dwa ołtarze boczne i figurka Chrystusa frasobliwego nad wejściem do kaplicy są autorstwa wybitnego rzeźbiarza ludowego Józefa Janosa z Dębna. Na uwagę zasługują boczne witraże w prezbiterium z wizerunkami Matki Boskiej Częstochowskiej, Ostrobramskiej, orłem piastowskim i Pogonią – herbem Litwy. Perła stylu zakopiańskiego i zarazem jeden z najpiękniejszych drewnianych kościołów w Polsce.