W swojej homilii podczas mszy świętej pod Wielką Krokwią 6 czerwca 1997, papież odwołał się do widocznego na horyzoncie krzyża na szczycie Giewontu mówiąc: „Ojcowie wasi na szczycie Giewontu usta wili krzyż. Ten krzyż tam stoi i trwa. Jest niemym, ale wymownym świad kiem naszych czasów. Rzec można, że ten krzyż patrzy w kierunku Zako panego i Krakowa, i dalej – w stronę Warszawy i Gdańska.” A pod koniec mszy świętej papież dodał: „Trzeba, aby cała Polska, od Bałtyku aż po Tatry, patrząc w stronę krzyża na Giewoncie słyszała i powtarzała sursum corda – w górę serca”. Krzyż na Giewoncie został postawiony z inicjatywy zakopiańskie go proboszcza księdza Kazimierza Kaszelewskiego latem 1901 roku i poświęcony 19 sierpnia. Umieszczono na nim napis: „Zbawicielowi świata na przełomie wieków 1900/1901 krzyż ten wystawiła parafia Zakopane”. Piętnastometrowy krzyż wykonany w fabryce inżyniera Józefa Goreckiego w Krakowie złożony z czterystu części został wniesio ny i zmontowany na szczycie. Ważył 1819 kilogramów. Podczas papieskich wizyt w Polsce i z okazji innych ważnych wydarzeń przewodnicy z Zakopanego wieszali na ramionach krzyża flagi w barwach papieskich i narodowych. Po śmierci Jana Pawła II grupa młodzieży w kolejne rocznice oświetlała krzyż na Giewoncie w godzinie zgonu papieża. Giewont z krzyżem na wierzchołku stał się z czasem jednym z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych symboli Tatr i Zakopanego. Jego uproszczony wizerunek znajduje się w oficjalnym herbie miasta.